W części należącej do Stanisława w Chełkówku znajdowała się część Brzeziny przy drodze z Karmina do Popowa, leżąca po prawej stronie aż do krzyży działu Andrzeja i graniczyła z Popowem. Odnotowano także role folwarczne pomiędzy rolami folwarcznymi Andrzeja i rolą Kaczmarską począwszy od rowu nad strugą aż do granicy z Popowem, łąka zwana „Kretowiny” przy przegonisku leżąca aż po Brzeziny, oznaczona rowami i znakami przy łąkach kmiecych.
Rozbiory Polski Po rozbiorach Polski miejscowość wraz z całą Wielkopolską znalazła się w zaborze pruskim. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Chełkowo (niem. Kelke) należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Kosten rejencji poznańskiej. Chełkowo należało do okręgu śmigielskiego tego powiatu i stanowiło osobny majątek, który należał wówczas do Skarżyńskiego. Według spisu urzędowego z 1837 roku Chełkowo liczyło 116 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 8 dymów (domostw).
Pod koniec XIX wieku Chełkowo (niem. Kelke) liczyło 125 mieszkańców i 11 domów. Przeważali katolicy (114) nad ewangelikami (11).