W marcu 1931 roku R.XIV o numerze 54.11, z cywilnymi znakami rejestracyjnymi SP-AFD, z Władysławem Szulczewskim za sterami wziął udział w rajdzie Aeroklubu Warszawskiego do Estonii (wraz z pilotowanym przez prezesa aeroklubu kpt. pil. Tadeusza Halewskiego RWD-4, por. pil. Franciszkiem Żwirko za sterami RWD-2 i mjr. pil. Jerzym Długoszowskim na PWS-12bis). Start maszyn z Warszawy odbył się 4 marca, po czym udały się do Wilna, gdzie z powodu kilkudziesięciocentymetrowej pokrywy śnieżnej zamiast kół zamontowano narty; 8 marca wykonano przelot do Rygi, a następnie do Tallinna, gdzie zaprezentowano pokazy akrobacji lotniczej. Wracając, 12 marca z powodu złej aury zatrzymano się ponownie w Rydze, lądując w Warszawie 16 marca.
W 1934 roku R.XIV numer 54.7 został przebudowany w warsztatach 3. plot na wersję przeznaczoną do lotów bez widoczności ziemi, tzw. „ślepaka”. Według stanu na 1 kwietnia 1937 roku w służbie było siedem egzemplarzy R.XIV.