Zapiersie nie ma linii zabiodrowych lub ma ją tylko jedną, przecinającą ścięty lub zaokrąglony na wierzchołku wyrostek. Metanepisternity widoczne są jako wąskie paski lub, znacznie częściej, całkiem ukryte pod dobrze wykształconymi epipleurami. Tylne biodra są lekko wystające, prawie trójkątne, o płytkach zredukowanych lub całkiem zanikłych.
Odnóża mają co najwyżej nieznacznie rozszerzone, pozbawione kolcowatych szczecin na krawędziach zewnętrznych i wyraźnych rowków do chowania stóp golenie, a same stopy zbudowane z pięciu członów (czwarty zredukowany) i zwieńczone niezmodyfikowanymi pazurkami.
Odwłok jest co najwyżej nieznacznie dłuższy niż u podstawy szeroki. Na jego spodzie widać pięć sternitów, z których pierwszy wypuszcza wyrostek międzybiodrowy, a ostatni jest co najmniej tak długi jak dwa poprzednie mierzone razem. U samca ósmy sternit ma krótki i szeroki wyrostek na przedniej krawędzi, a dziewiąty sternit jest dłuższy niż szerszy. Edeagus posiada niesymetryczną fallobazę, nierozbieżne i tak długie jak fallobaza, od półtora do trzech razy dłuższe niż szersze, zwykle stopniowo ku tyłowi zwężone paramery oraz od pięciu do dziesięciu razy dłuższy niż szerszy płat środkowy (prącie) z bokami równoległymi lub nieco ku tyłowi zbieżnymi, a szczytem zwykle wąsko zaokrąglonym i wciętym.