Środkowe biodra są prawie kuliste do lekko poprzecznych, o odsłoniętych krętarzykach i krótkich płytkach. Krótkie zapiersie ma zakrzywione bocznie linie zabiodrowe. Metanepisternity i metepimeryty skryte są pod pokrywami. Trzykrotnie szersze niż dłuższe, niewystające biodra tylne dysponują dobrze wykształconymi płytkami.
Stosunkowo krótkie odnóża mają nieco poszerzone pośrodku uda, mniej więcej tak długie jak one i nieco w odsiebnej ⅓ poszerzone golenie z palisadą długich, kolcowatych szczecinek na zewnętrznej krawędzi i dwoma ostrogami na szczycie oraz pięcioczłonowe stopy (czwarty zredukowany) i zwieńczone niezmodyfikowanymi pazurkami.
Długość odwłoka wynosi ¾ jego szerokości na przedzie. Na jego spodzie widać pięć sternitów, z których pierwszy wypuszcza krótki, szeroki, wąsko ścięty wyrostek międzybiodrowy i ma parę szerokich wcisków do chowania tylnych odnóży po bokach, a ostatni jest tak długi jak trzy poprzednie razem wzięte i na szczycie szeroko zaokrąglony. Edeagus ma symetryczną fallobazę, nierozbieżne, zwężone ku prawie zaostrzonemu szczytowi paramery oraz wąski płat środkowy (prącie) o szczycie wąsko zaokrąglonym lub strzałkowato powiększonym.