Tyromancja – metoda wróżenia przy użyciu sera. Pisemne wzmianki o tej praktyce pochodzą z II wieku n.e., a szczyt swojej popularności osiągnęła ona w średniowieczu oraz we wczesnej epoce nowożytnej. W XXI wieku praktyka ta czerpie z metod interpretacji snów oraz starych podręczników magicznych.
Historia Pierwsza znana wzmianka o tyromancji znajduje się najprawdopodobniej w , traktacie o interpretacji snów z II wieku n.e. autorstwa greckiego filozofa i wróżbity Artemidora. Twierdził on, że tyromancja należy do najmniej wiarygodnych form wróżbiarstwa, pisząc, że „prawda pochodzi tylko od ofiarników, ptasich wróżbitów, astrologów, obserwatorów cudów, tłumaczy snów i badających wnętrzności”. Tyromantów zaliczał do „fałszywych wróżbitów”, obok wróżbitów używających kości do gry, sit, oraz nekromantów. Na II Soborze Efeskim w 449 roku biskup Sofroniusz z Telli został oskarżony o różne formy wróżbiarstwa, w tym tyromancję i owomancję (wróżenie z jajek).