Zabudowa ta stanowiła bramę wjazdową do osiedla, gdyż wyposażono ją w reprezentacyjne przejście na parterze, które wsparto na masywnych kolumnach. Na zachód od bramy, prostopadle do niej, wybudowano pozostałe sześć obiektów, tworząc reprezentacyjną aleję o nazwie Koloniestrasse, na której końcu ulokowano plac zabaw dla dzieci. Ze względu na nierówności terenu niemożliwe było całkowicie równoległe ułożenie budynków, co skutkuje interesującym układem przestrzennym, który dopełniony został zabudowaniami gospodarczymi. Standard mieszkań na ówczesne czasy był dość wysoki, większość z nich składała się z dwóch izb, kuchni, przedpokoju i toalety. Każdy wolnostojący budynek mógł być zamieszkiwany przez osiem rodzin. Ponadto w sąsiedztwie (obecnie numery 12-13) powstał dom dla urzędników huty, wyposażony w większe mieszkania (trzy- i czteropokojowe z kuchnią i łazienką).