w jej toku zginął też trafiony z muszkietu kapitan Jan Storch. Sam okręt odniósł w bitwie uszkodzenia, w tym trzy trafienia poniżej linii wodnej.
2 maja 1628 r. nowym kapitanem okrętu został dotychczasowy szyper Hieronim Teschke. Po północy 6 lipca 1628 roku, podczas ataku szwedzkich wojsk na polskie okręty u ujścia Wisły koło twierdzy Latarnia (Wisłoujście), „Święty Jerzy” wszedł na mieliznę, z której w końcu zszedł, lecz został w tym czasie poważnie uszkodzony przez szwedzką artylerię polową, nabrał wody i ponownie osiadł na dnie. W czasie walki zginął kapitan Teschke. Nad ranem 6 lipca „Święty Jerzy” został opuszczony przez załogę i spłonął, kiedy reszta polskich okrętów wycofała się w górę rzeki.
Dane pojemność: 200 łasztów (ok. 400 ton) długość kadłuba między stewami - ok. 34 m (120 stóp amsterdamskich) szerokość kadłuba - ok. 7,4 m (26 stóp amsterdamskich) załoga: 50 marynarzy i do 100 żołnierzy piechoty morskiej uzbrojenie: 31 dział różnych wagomiarów w baterii burtowej
Zobacz też okręty polskie do XVII wieku
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Polskie galeony wojenne Kategoria:Polskie okręty z okresu XVII wieku Kategoria:Statki i okręty zatopione na rzekach Kategoria:Statki i okręty zniszczone w wyniku pożaru Kategoria:Zatopione polskie okręty żaglowe