III - siłownia, IV - magazyn oraz V - skrajnik rufowy z maszyną sterową. W umieszczonej na pokładzie nadbudówce znajdowały się: kabina radiowa, kuchnia i jadalnia, blok sanitarny, magazyn prowiantu oraz szyb maszynowy (na dolnej kondygnacji). Na pokładzie nawigacyjnym nadbudówki znajdowało się główne stanowisko dowodzenia, magazyn oraz szyb maszynowy przechodzący w komin. Na szczycie (pokładzie namiarowym) znajdował się maszt oraz działko wodno-pianowe, a za tylną ścianą nadbudówki na pokładzie głównym umieszczony był specjalny hak holowniczy. Jednostki wyposażone były w radar nawigacyjny SRN.
Załoga pojedynczego holownika składała się z 17 osób.
Służba H-1 i H-2 zostały wcielone w skład Marynarki Wojennej w latach 1970–1971. H-1 otrzymał przydział do 43. Dywizjonu Pomocniczych Jednostek Pływających Komendy Portu Wojennego Hel w ramach 9. Flotylli Obrony Wybrzeża, natomiast H-2 zasilił 42 Dywizjon Pomocniczych Jednostek Pływających Komendy Portu Wojennego Świnoujście (8 Flotylla Obrony Wybrzeża). W ciągu całego okresu służby oba holowniki wykonywały liczne zadania: asystowały okrętom na redach, wprowadzały je do portów i pomagały w manewrowaniu, a także uczestniczyły w akcjach ratowniczych i transportowaniu zaopatrzenia.