wąsko do szeroko przyrośnięte, nieco segmentopodobne, następnie brzuchate, początkowo brudnobiałe, następnie brudnocieliste, w końcu brązoworóżowe. Krawędzie tej samej barwy lub lekko brązowawe. Trzon Wysokość 2,2–9 cm, grubość 0,15–1 cm, cylindryczny lub spłaszczony, czasami z nabrzmiałą podstawą. Powierzchnia ultramarynowoniebieska do szaroniebieskiej, często lekko brązowiejąca z wiekiem, pokryta srebrzystymi, przyrośniętymi włókienkami lub kłaczkowato-łuskowata, szczególnie w górnej części, u podstawy biało kutnerowata. Miąższ W korze kapelusza o tym samym kolorze co powierzchnia, wewnątrz jaśniejszy, bez wyraźnego zapachu i smaku. Cechy mikroskopowe Podstawki 24–55 × 8–13 µm, 4-zarodnikowe bez sprzążek. Zarodniki 9–14,5 × 6,5–9 µm, Qav = 1,45, w zarysie elipsoidalne, w widoku z boku 6–9-kątne. Cheilocystyd brak. Skórka kapelusza typu cutis z przejściami do trichodermy, zbudowana z cylindrycznych lub rozszerzonych strzępek o szerokości 15–20 µm z mniej lub bardziej cylindrycznymi elementami końcowymi o szerokości do 22 µm. Strzępki w skórce kapelusza i w górnej części jego tramy zawierają brązowy, wewnątrzkomórkowy pigment, czasami w tramie kapelusza także błyszczące grnulki. Brak sprzążek.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Dzwonkówka wczesna · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.