Skutki i powrót mieszkańców W Ajlabun pozostało około 52 osób – głównie osoby starsze i dzieci. Kapłani chrześcijańscy z wioski protestowali przeciwko wypędzeniu i domagali się powrotu ludności. W wyniku śledztwa przeprowadzonego przez obserwatorów ONZ oraz nacisków ze strony Watykanu, jak również po debacie wewnątrz izraelskiego rządu, uchodźcom z Ajlabun pozwolono na powrót do wioski i uzyskanie izraelskiego obywatelstwa. Stało się to możliwe w ramach porozumienia zawartego w 1949 między rządem Izraela a arcybiskupem Maksymosem V Hakimem, który w 1967 został mianowany patriarchą Kościoła melchickiego.
Upamiętnienie Zdarzenie zostało odnotowane w raporcie obserwatorów ONZ. W 1983 ofiary masakry zostały upamiętnione pomnikiem postawionym obok cmentarza chrześcijańskiego w Ajlabun. Drugi pomnik, odsłonięty w 1998, został wkrótce potem zdewastowany i niemal całkowicie zniszczony.
Wydarzenia te zostały udokumentowane w filmie dokumentalnym Sons of Eilaboun w reżyserii Hishama Zreiqa.
Zobacz też
masakra w Safsaf
Przypisy
Kategoria:1948 w Izraelu Kategoria:I wojna izraelsko-arabska Ajlabun Ajlabun Kategoria:Prześladowania chrześcijan