Proces i upamiętnienie Funkcjonariusze biorący udział w masakrze zostali postawieni przed sądem. Sąd wojskowy uznał, że rozkaz był „rażąco nielegalny”, co w prawie izraelskim oznaczał nakaz moralnej odmowy wykonania. Skazano 11 osób, z których większość otrzymała wyroki od 7 do 17 lat pozbawienia wolności. Dowódca brygady został ukarany jedynie symboliczną grzywną – 10 prutot. Ostatecznie wszystkie kary zostały złagodzone, a do 1959 wszyscy zostali zwolnieni. Niektórzy otrzymali później awanse: Szmuel Malinski został dyrektorem Centrum Badań Jądrowych w Negewie, a Gabriel Dahan kierownikiem ds. arabskich w Ramli.
Pułkownik Yissachar Shadmi, najwyższy rangą oskarżony, stwierdził przed śmiercią, że jego proces miał charakter pokazowy i służył ochronie przywódców politycznych oraz wojskowych, w tym premiera Dawida Ben Guriona. Celem miało być przedstawienie masakry jako odosobnionego przypadku działań „zbuntowanych” żołnierzy, a nie wyniku decyzji podjętych na najwyższych szczeblach władzy.
W grudniu 2007 prezydent Izraela Szimon Peres wystosował formalne przeprosiny za masakrę. W październiku 2021 izraelski parlament (Kneset) odrzucił projekt ustawy autorstwa Zjednoczonej Listy, który przewidywał oficjalne uznanie masakry jako wydarzenia historycznego.
Przypisy
Kategoria:1956 w Izraelu Kategoria:Kafr Kasim Kategoria:Kryzys sueski Kafr Kasim Kafr Kasim