w 1914 za działalność patriotyczną został zesłany do Wiatki. Po zwolnieniu zamieszkał w Moskwie, gdzie na polecenie Polskiego Komitetu Pomocy Ofiarom Wojny organizował szkolnictwo polskie, m.in. w 1915 założył Szkołę Realną, a w 1917 objął kierownictwo tej szkoły, która w 1918 została przeniesiona do Warszawy i działała do 1944.
Po powrocie do Warszawy pracował również w Towarzystwie Eugenicznym jako przewodniczący sekcji wychowawczej. W 1927 był organizatorem i prezesem Polskiego Związku Łuczniczego oraz członkiem stołecznego komitetu Rady Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego. W latach 1929–1935 był członkiem Rady Naukowej Wychowania Fizycznego. W 1931 został prezesem oddziału mokotowskiego Związku Strzeleckiego, a od 1935 prezesem honorowym tegoż oddziału.
Po wyzwoleniu w 1945, przez pewien czas uczył języka niemieckiego w Gimnazjum im. Sowińskiego na Woli. W 1946 był inicjatorem i pierwszym dyrektorem (do 1950) Gimnazjum Przemysłowego Mirkowskiej Fabryki Papieru w Konstancinie-Jeziornie.
Żonaty z Janiną Kiwerską herbu Jastrzębiec.