Proces wytwarzania miedzianych naczyń obejmuje w pierwszej kolejności zakup surowca od lokalnych hurtowników. Miedź jest następnie wytapiana, a kowal () wykuwa z niej cienkie płyty, które są później polerowane i grawerowane. Dekorowanie wyrobów będące końcowym etapem ich produkcji zajmuje najwięcej czasu i wymaga największego wysiłku rzemieślników. Jest też uznawane za szczególnie ważne, gdyż stosowane ornamenty często mają charakter lokalny i odzwierciedlają tradycyjną wiedzę i wartości kulturowe. Każdy mistrz tego fachu ma też swoje unikatowe techniki oraz styl, a wśród grawerunków dominują motywy roślinne (arabeska). Wytwórcy najczęściej sprzedają gotowe naczynia miedziane bezpośrednio w swoich warsztatach ().
thumb|left|Tradycyjne wyroby z miedzi na targu w Lahıc (2010) Transmisja tradycji odbywa się głównie z pokolenia na pokolenie w rodzinach. Mistrzowie nauczyli się tego rzemiosła od swoich przodków i przekazują wiedzę swoim synom. Istnieje również zwyczaj obdarowywania wychodzących za mąż córek przez ich rodziców zestawami miedzianych wyrobów ze skomplikowanymi zdobieniami, które mają im zapewnić zdrowe i szczęśliwe życie małżeńskie.