Zaś w latach 1971–1972 jako sideman, samodzielnie w sesjach nagraniowych longplaya zespołu Trzy Korony (Krzysztof Klenczon i Trzy Korony) oraz albumu Maryli Rodowicz (Wyznanie). Latem 1972 roku razem z Tadeuszem Gogoszem i Markiem Blizińskim (muzycy ci również brali udział w nagrywaniu płyty M. Rodowicz)) odszedł z grupy Bemibek. W latach 70. wyjechał z kraju i zamieszkał w Sztokholmie, gdzie uczył historii i geografii w szkole. W latach 1991–1993 brał udział w działalności reaktywowanego zespołu Bemibek, w którego składzie, oprócz niego, Dąbrowskiego i rodzeństwa Bemów, znaleźli się wówczas: Kasia Kowalska (śpiew, instrumenty perkusyjne), Dariusz Kozakiewicz (gitara), Sławomir Piwowar (instrumenty klawiszowe) oraz Henryk Miśkiewicz (saksofon). I z którym w marcu 1993 roku nagrał album zatytułowany Dziennik mej podróży (CD SPB CD 037 Soundpol / MC SPB MC 004 Soundpol). Od 2014 roku gra w zespole Czerwono-Czarni.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Polscy pianiści rozrywkowi Kategoria:Polscy organiści Kategoria:Polscy keyboardziści Kategoria:Polscy wokaliści jazzowi Kategoria:Polscy kompozytorzy muzyki rozrywkowej Kategoria:Muzycy sesyjni Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Muzycy związani z Warszawą Kategoria:Polonia w Szwecji Kategoria:Ludzie związani ze Sztokholmem Kategoria:Urodzeni w 1945