Biologia i ekologia Przedstawiciele są epilitami. Po wyodrębnieniu rodzaju Riverina wszystkie pozostałe gatunki zamieszkują wody morskie. Spośród krasnorostów ich rodzina wyróżnia się brakiem potwierdzonego rozmnażania płciowego, choć istnieją podejrzenia jego pozostałości. Nieznane jest stadium karposporofitu, a zarodniki przypuszczalnie powstają bez mejozy, czyli na drodze apomejozy. Przedstawiciele rodzaju mogą wchodzić w symbiotyczne związki z grzybami.
Nazwa Nazwę rodzajową dla znalezionych u wybrzeży Wenecji glonów w postaci Hildbrandtia ukuł w 1834 , upamiętniając nią wiedeńskiego doktora medycyny i botaniki Hildbrandta (cui nomen venit a clarissimo doctore Hildbrandt Vindobonensi, clinico illustri, ac Botanico peritissimo). Najprawdopodobniej chodzi o (1789–1849). Stąd w literaturze w zasadzie od samego początku używano nazwy w wersjach Hildebrandtia, Hildenbrandia, Hildenbrandtia i Hildenbrantia. Brzmienie Hildenbrandia zostało zaproponowane w 1840 przez i z czasem, zwłaszcza od lat 50. XX w. stało się dominujące (po zidentyfikowaniu osoby upamiętnionej tą nazwą). W polskiej wersji nazwy również czasem dodawane jest „t”, ale w oficjalnych dokumentach nawet, gdy użyta jest nazwa naukowa Hildenbrandtia, z reguły polski odpowiednik brzmi „hildenbrandia”Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 lipca 2004 r.