III: 1862–1873, Poznań (z oryginału duńskiego)
Fabuła Baśń dzieje się w Jutlandii, niedaleko moczarów w , słychać szum Morza Północnego. Narrator dojeżdża do piaszczystego wzniesienia, na którym wznosi się . Wjeżdża na dziedziniec otoczony lipami i podziwia stare mury. Miejscowi opowiadają o duchach dawnych kanoników, które rzekomo wciąż nawiedzają to miejsce.
Na wybrzeżu dochodzi do katastrofy statku, a ludzie biskupa przejmują cały ładunek, zabijając uratowanych. Biskup rządzi twardą ręką i dąży do jeszcze większej władzy. Próbuje przejąć majątek wdowy po swoim krewnym, ale ona się opiera. Purpurat wysyła dokumenty do papieża, by uzyskać ekskomunikę dla kobiety. Z Italii wraca posłaniec z klątwą, która wyklucza wdowę z Kościoła i społeczeństwa. Wszyscy ją opuszczają, ale ona nie traci wiary i uprawia ziemię z pomocą jednej służącej. Gdy biskup wzywa ją na sąd, kobieta rusza w drogę przez Europę z ostatnimi wołami. W dalekim kraju spotyka rycerza, który okazuje się być jej synem. Syn rozpoznaje matkę, przytula ją i obiecuje zemstę.