(ur. 24 lutego 1898 w Nordhausen, zm. 20 sierpnia 1962 w Hanowerze) – niemiecki oficer policji i SS, funkcjonariusz (SD) i (SiPo), dowódca jednostek oraz wyższy dowódca SS i policji w okupowanej Europie Wschodniej.
Brał udział w I wojnie światowej, a po jej zakończeniu wstąpił do (1919). W okresie Republiki Weimarskiej rozpoczął karierę w policji. Wstąpił do NSDAP w 1933 roku, a dwa lata później do SS. W 1935 roku został mianowany szefem Gestapo we Wrocławiu (wówczas ).
W 1937 roku powierzył mu kierownictwo nowo utworzonej szkoły Sicherheitspolizei w berlińskim . Podczas kampanii wrześniowej był – podobnie jak – dowódcą jednej z jednostek Einsatzgruppe z.b.V. (wrzesień–listopad 1939). W marcu 1941 roku objął stanowisko dowódcy i SD w okręgu .
W październiku 1941 został mianowany (dowódcą SS i policji) w Żytomierzu (niem. ) na okupowanej Ukrainie, a od maja 1943 do lipca 1944 pełnił tę samą funkcję w Białymstoku. W styczniu 1945 roku, już jako SS-Gruppenführer, objął stanowisko Höherer SS- und Polizeiführer (wyższego dowódcy SS i policji) regionu północno-wschodniego () z siedzibą w (obecnie Królewiec), które zajmował do końca wojny.