Powierzchnia biała, owłosiona. Miąższ Bardzo cienki, bez zapachu i o niecharakterystycznym smaku. Cechy mikroskopowe Zarodniki 7–15 × 7,5–11,5 µm, Qav = 1,2–1,3, o bardzo zróżnicowanym kształcie, izo- do heterodiametryczne, 5–6 kątne w widoku z boku z wyraźnymi kątami. Podstawki 30–47 × 10–14 µm, 4-zarodnikowe, rzadko także 2-zarodnikowe, ze sprzążkami. Cystyd brak. Trama w hymenium regularna, zbudowana z elementów o kształcie od cylindrycznego do napęczniałego, 40–120 × 10–25 µm. Skórka kapelusza typu cutis z przejściami do trichodermy, zbudowana ze strzępek cylindrycznych lub napęczniałych o szerokości 5–15 µm, z licznymi główkowatymi elementami końcowymi. Na strzępkach obecne sprzążki.
Występowanie i siedlisko Podano stanowiska w niektórych krajach Europy. Jest szeroko rozpowszechniony, ale rzadki lub pomijany (ze względyu na niewielkie wymiary). W Polsce jego stanowiska podano po raz pierwszy w 2010 r., w późniejszych latach podano następne. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.
Saprotrof występujący na zbutwiałym drewnie i korze drzew liściastych (olsza, jesion, brzoza, dąb) w wilgotnych i suchych lasach i zagajnikach.
Przypisy
Kategoria:Dzwonkówkowate Kategoria:Mykobiota Polski