Weszła w skład komitetu organizacyjnego Domu dla Zasłużonych Staruszek w Sulejówku. Tworzyła Klub Roznosicieli Gazet, organizację stworzoną dla biednych, młodych chłopców. Angażowała się w budowę Domu dla Dziewcząt i Szkoły dla Hodowli Drobiu oraz Gospodarstwa Domowego w Julinie. Należała do zarządu Klubu Inteligencji Polskiej w Warszawie. Na wzór szwajcarski założyła „Sekcję Pracowitych Mrówek”, która składała się z młodzieży żeńskiej i przeprowadzała zbiórki oraz reparację odzieży dla ubogich. Należała również do Towarzystwa Opieki nad Nerwowo i Umysłowo-ChorymiKurjer Warszawski, R.85, nr 73 (14 marca 1905) - dod. poranny, s. 2..
Zmarła nagle na anewryzm serca w południe 3 maja 1935 w Riond-Bosson w Szwajcarii, podczas spaceru w ogrodzie. Została pochowana w Morges.
Życie prywatne 7 kwietnia 1894 w parafii św. Jana Chrzciciela w Górznie wyszła za mąż za Stanisława Michała Gerarda Rembielińskiego, doktora nauk medycznych.