od 1933 roku pojawiły się u niego początki stylu ekspresjonistycznego. Po powrocie na Litwę w jego twórczości przeważały motywy wiejskie i przyrodnicze. Jego malarstwo zwróciło się w stronę realizmu. W latach 50. XX wieku był głównie zainteresowany pejzażem, malował wówczas także portrety. Inspirował się także muzyką, w latach 1961–1962 namalował tryptyk poświęcony Mikalojusowi Konstantinasowi Čiurlionisowi. W latach 60. XX wieku oddziaływała na niego litewska sztuka ludowa, w tym muzyka i rzeźba. W latach 70. XX wieku przedstawiał w swoim malarstwie ludzką kruchość i samotność. Nie brak w jego obrazach także ironii, groteski i humoru. W latach 80. XX wieku zwrócił się w stronę martwej natury i kompozycji złożonych z detali krajobrazu czy przedmiotów i ludzi; pojawiły się także motywy ptaków. Obrazy z tego okresu mają charakter alegoryczno-symboliczny, a intencje twórcy sugerują tytuły jego prac.
Wybrane obrazy Martwa natura ze statuetką (1930) Kwiaty (1931) Kózka (1932) Matka z dzieckiem (1935) Motyw ulicy kowieńskiej (1936)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Urodzeni w 1904 Kategoria:Ludzie urodzeni w Szawlach Kategoria:Litewscy malarze Kategoria:Malarze związani z Paryżem Kategoria:Artyści związani z Wilnem Kategoria:Zmarli w 1989 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu na Rossie w Wilnie