Budowa sieci Koleje linowe musiały być budowane tam, gdzie były potrzebne, niezależnie od tego, jak trudny mógł być teren pod ich budowę. Oprócz pokonywania stromych, nieprzejezdnych zboczy, wojska inżynieryjne, które je budowały, musiały sobie radzić z osuwiskami i lawinami, a czasem pracowały pod ostrzałem wroga. Wymagania techniczne nowych kolei linowych były czasami ekstremalne. Na przykład austriackie koleje linowe musiały przekraczać duże lodowce w sektorach Ortler i Adamello, co wymagało przęseł, których nigdy wcześniej nie stosowano.
Koleje linowe były ostatnim etapem złożonej sztafety transportowej. Najpierw, po stronie austriackiej, jak najbliżej frontu, budowano koleje polowe (). Dalej transport odbywał się początkowo za pomocą zwierząt jucznych lub tragarzy, ale zarówno zwierzęta, jak i ludzie potrzebowali dużych zapasów żywności i nie mogli kontynuować pracy w środku zimy. Kiedy stało się jasne, że wojna potrwa co najmniej do zimy 1915 roku, koleje linowe były jedynym rozwiązaniem, na które mogły liczyć walczące ze sobą armie.