Helena Lewińska (ur. 21 lutego 1900 w Arti, Rosja, zm. 8 listopada w 1982 w Białymstoku) – polska lekarka, specjalistka w zakresie histologii z embriologią, docent, dziekan Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w Białymstoku (1960-1962).
Edukacja i pierwsze lata pracy Szkołę średnią typu humanistycznego ukończyła ze złotym medalem w Jekaterynburgu (d. Swierdłowsk) w 1919 i rozpoczęła studia na Wydziale Lekarskim w Tomsku, które kontynuowała do 1921.
W 1922 przyjechała do Polski i podjęła dalsze studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Stefana Batorego (USB) w Wilnie. Dyplom lekarza (doktora wszech nauk lekarskich) otrzymała w 1927.
Pracę podjęła jeszcze jako studentka w latach 1923-25 na stanowisku zastępcy młodszego asystenta w Zakładzie Anatomii Patologicznej USB. W okresie 1925-28 pracowała w Zakładzie Histologii USB jako młodsza asystentka a po uzyskaniu dyplomu jako starsza asystentka. W latach 1928-29 była zatrudniona jako starsza asystentka w Zakładzie Fizjologii Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie.
W okresie 1929-1935 uprawianie zawodu uniemożliwiła jej choroba (spondylitis tbc).