pol. Zdrowaś Maryjo), zawierającego modlitwy w poprawnym języku litewskim.

W 1905 roku uczestniczyła w Wielkim Sejmie Wileńskim. Po zniesieniu zakazu druku w języku litewskim w 1904 roku została zaproszona do nauczania w szkole założonej przez hrabiego Włodzimierza Zubowa we dworze Ginkūnai. W 1912 roku opublikowała dwutomowy zbiór przetłumaczonych sztuk teatralnych autorstwa m.in. Lucjana Rydla, Bolesława Gorczyńskiego, Jana Adolfa Herza.

Okres niepodległości Litwy Podczas I wojny światowej pozostała na Litwie, zakładając kilka szkół w okolicach Pernaravy. Po odzyskaniu przez Litwę niepodległości w 1918 roku zorganizowała lokalną administrację, założyła miejscowy oddział Związku Strzelców Litewskich, którego była przewodniczącą, oraz wspierała armię litewską po buncie Żeligowskiego, organizując zbiórki żywności i odzieży.

W 1922 roku przewodniczyła lokalnej komisji ds. reformy rolnej, co doprowadziło do eksmisji jej rodziny z majątku Pernarava, gdzie mieszkali od 1830 roku.

W 1928 roku opublikowała książkę o mitach i legendach Wilna, będącą tłumaczeniem tekstów Władysława Zahorskiego.