Projekt spotkał się z pozytywnym przyjęciem strony polskiej, jednak został odrzucony przez stronę litewską (neutralne stanowisko zajęła jedynie część socjaldemokratów).
Drugi plan We wrześniu 1921 roku w Genewie Hyman przedstawił drugą wersję planu. Rezygnował on z idei kantonów, przyznawał jedynie ograniczoną autonomię Wileńszczyźnie. Przewidywał powołanie koordynowanych wspólnie przez Polskę i Litwę sztabów generalnych na Wileńszczyźnie i prawo do korzystania z terytorium Wileńszczyzny przez Polskę w czasie wojny. Ten plan został poparty przez Mykolasa Sleževičiusa i Kazysa Griniusa, jednak ostatecznie został odrzucony przez obie strony.
Przypisy
Kategoria:Stosunki polsko-litewskie (II Rzeczpospolita)