Powstanie chłopów białoruskich w starostwie krzyczewskim, powstanie krzyczewskie – powstanie chłopów białoruskich, które trwało w latach 1740–1744 i swoim zasięgiem objęło głównie starostwo krzyczewskie w Wielkim Księstwie Litewskim.

Przyczyny Do przyczyn powstania zalicza się: wzrost wyzysku chłopów związany z wzrostem nowych danin i nakazów handlu z zamkiem, przeprowadzany przez kasjera generalnego starostwa Szmula Ickowicza pomiar gruntów, w wyniku którego nałożono nowe podatki inwentarzowe na tereny, na których one do tej pory nie obowiązywały, wywołany tym procesem spór pomiędzy Radziwiłłami a rodami Wołłowiczów, Radzimińskich, Frąckiewiczów i Ciechanowieckich (rody te podburzały chłopów przeciw Radziwiłłom).

Przebieg Powstanie rozpoczęło się od fali skierowanych do Radziwiłłów suplik. Następnie chłopi w oczekiwaniu na wynik suplik zaczęli odmawiać pracy pańszczyźnianej, a w 1740 roku uformował się pierwszy oddział powstańczy, który zaczął napadać na budy smolne i robotników jadących do pracy do bud leśnych. Na przełomie 1740 i 1741, na skutek sprowadzenia chorągwi husarskiej do starostwa, siła powstania osłabła, jednak z czasem ponownie powstańcy się umocnili. Na czele powstania stanął Waśko Woszczyłło, który w swoim uniwersale ogłosił się wielkim hetmanem i wnukiem Bohdana Chmielnickiego.