Ostatni człon głaszczków szczękowych jest spiczasty.
Przedplecze jest czerwone, pomarańczowe lub żółtobrązowe, nieznacznie bardziej zwężone ku tyłowi niż ku przodowi, o podstawie niemal równej szerokości przedniej krawędzi. Tarczka jest czerwona, rzadziej brązowa lub czarna. Pokrywy są mocniej niż u dreptacza zmiennego wysklepione i mają w zarysie boki lekko wypukłe. Ich długość jest wyraźnie mniejsza niż u B. meridionalis. Na żółtoczerwonym, żółtobrązowym lub czerwonym tle mają czarny wzór, typowo złożony z dwóch nieco półksiężycowatych, zaczynających się od środka długości plam o prostych, prostopadłych do szwu krawędziach przednich (rzadziej o krawędziach nieco wklęsłych lub zafalowanych), ale niekiedy plamy rozbite są na kropkę przednią i tylną lub na kropkę wewnętrzną i zewnętrzną, czasem obecne jest też zaczernienie wokół tarczki. Międzyrzędy są gładkie. Powierzchnie pokryw mają po jednym chetoporze (punkcie szczecinkowym) przytarczkowym i po dwa (rzadko trzy) chetopory dyskalne. Irydyzacja powierzchni pokryw jest wyraźna, ale słabsza niż u B. meridionalis. Mikrorzeźba pokryw jest grubsza niż u B. meridionalis, ale drobniejsza niż u B.