Większość dość długich szczecinek mieczowatych na szczytowych krawędziach laterotergitów skierowana jest do nich pod kątem mniej lub bardziej ostrym. Pierwszy gonokoksyt ma kształt trójkątny, lejkowaty lub butelkowaty, drugi zaś jest bezładnie punktowany, o niemal prostym brzegu wewnętrznym i dość długiej, lekko zakrzywionej blaszce.
Ekologia i występowanie Owad rozmieszczony od nizin po przedgórza, zaliczany do mezofili leśnych, preferujący habitaty umiarkowanie wilgotne. Zasiedla zacienione stanowiska w lasach liściastych i mieszanych, na skrajach lasów oraz parkach, wilgotne zarośla, łąki oraz porośnięte roślinnością pobrzeża wód i mokradła. Chętnie kryje się pod butwiejącym listowiem. Na przyleśnych łąkach i w zaroślach często współwystępuje z podobnym dreptaczem zmiennym. Aktywne osobniki dorosłe zwykle obserwuje się od marca do października.
Gatunek transpalearktyczny. W Europie znany jest z Portugalii, Hiszpanii, Irlandii, Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Holandii, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Białorusi, Ukrainy, Mołdawii, Bułgarii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Macedonii Północnej oraz europejskiej części Rosji.