8 sierpnia 1916 został wcielony do Legionow Polskich przez Centralne Biuro Werbunkowe w Piotrkowie i skierowany do Batalionu Uzupełniającego Nr IV Polskich Legionów w Kozienicach. Następnie został wcielony do 3 kompanii III batalionu 1 pułku piechoty i wziął udział w walkach nad Stochodem. W kwietniu 1917 został przedstawiony do odznaczenia austriackim Krzyżem Wojskowym Karola. Po kryzysie przysięgowym (lipiec 1917) został internowany w obozie w Szczypiornie, a później przeniesiony do obozu w Łomży.
W sierpniu 1918, po zwolnieniu z internowania, został przyjęty do Polskiej Organizacji Wojskowej i wyznaczony na stanowisko kierownika Centrali Pocztowej przy Komendzie Naczelnej w Warszawie. 13 grudnia 1918 jako oficer POW został przyjęty do Wojska Polskiego, mianowany podporucznikiem w wojskach technicznych i przydzielony do Ekspozytury w Częstochowie Biura Wywiadowczego Oddziału II Naczelnego Dowództwa WPDz. Rozk. Wojsk. Nr 13 z 23 grudnia 1918, poz. 364.. 1 listopada 1919 został przydzielony do Oddziału II Informacyjnego Sztabu Dowództwa Frontu Śląskiego w Krakowie. Odpowiadał za wywiad ofensywny przeciwko Niemcom. Wyróżnił się w lipcu 1920 prowadząc pod pseudonimem „Lasocki” działalność dywersyjną na tyłach Armii Czerwonej w okręgu łomżyńskim.