W czasie kampanii wrześniowej pełnił służbę w Kwaterze Głównej Armii „Lublin” na stanowisku szefa oddziału II sztabu. 19 września 1939 został internowany na terytorium Republiki Litewskiej. 13 lipca 1940 został przekazany funkcjonariuszom NKWD i osadzony w obozie Kozielsku (tzw. „Kozielsk II”). 2 lipca 1941 został przeniesiony do Obozu NKWD w Griazowcu. 3 września 1941, po uwolnieniu, został przyjęty do Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR.
We wrześniu 1919 ożenił się z Anielą z Woźnikowskich, córką oficera wojsk powstańczych na Górnym Śląsku, z którą miał troje dzieci: Janinę (ur. 1921), Halinę (ur. 1923) i Zygmunta (ur. 1924).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5251 – 28 lutego 1922 Krzyż Niepodległości – 13 kwietnia 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Złoty Krzyż Zasługi – 11 lipca 1938 „za zasługi w służbie Korpusu Ochrony Pogranicza” Srebrny Krzyż Zasługi Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Krzyż na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi Odznaka Pamiątkowa Więźniów Ideowych
Zobacz też jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) jeńcy polscy obozu NKWD w Griazowcu (1940–1941) obozy NKWD dla jeńców polskich
Uwagi
Przypisy
Bibliografia