Oprócz działalności literackiej działał też w samorządzie. W latach 1886–1892 był urzędnikiem w Poniemuniu, a w latach 1893–1897 burmistrzem Wierzbołowa. Od 1889 do 1900 był sekretarzem zarządu powiatu wyłkowyskiego.
Pochowano go na cmentarzu w Prenach.
Twórczość wiersze: Znam płacz (lit. Pažįstu verksmą), Opuszczony (lit. Apleistatis), Pieśń ludzi pracy (lit. Darbo Žmonių giesmė), Na środku oceanu (lit. Vidur okeano), publicystyka: Nasze niedole (lit. Mūsųvargai), Duch i materia (lit. Dvasia ir medžiaga), zbiory wierszy, w których ujęto jego twórczość: Eiles (Pittsburgh, 1910), Poezija (Wilno, 1948), Raštai, (Wilno, 1961).
Pisał wiersze o tematyce socjalno-robotniczej. Solidaryzował się z biednymi i sierotami. Jego utwory patriotyczne pełne są złożonych alegorii, natomiast elegijne odzwierciedlają nostalgiczne pragnienie szczęścia. Charakteryzują się subiektywnym ponurym nastrojem. Wiersze-kazania zawierają symbolikę teistyczną, zgodę na cierpienie ziemskie i motywy humanistyczne. Jego poezja satyryczna głosi wolność twórczą, a filozoficzna stoicyzm ubogich.
Przypisy
Kategoria:Litewscy poeci Kategoria:Litewscy tłumacze Kategoria:Litewscy burmistrzowie Kategoria:Ludzie związani z Wierzbołowem Kategoria:Urodzeni w 1867 Kategoria:Zmarli w 1902