Katedra Katedra Apostolskiego Kościoła Ormiańskiego pod wezwaniem św. Grzegorza Oświeciciela została zbudowana w latach 1954-1957 na terenie należącym do tego kościoła, gdzie w 1904 roku założono cmentarz ormiański. Realizacja świątyni stała się możliwa dzięki darowiznom dwóch ormiańskich filantropów, Simona M. Gharibiana i Calouste Gulbenkiana.
Obecnie (2025) świątynia przechodzi renowację.
Architektura Katedra stoi na dziedzińcu otoczonym wysokim murem. Została zbudowana z żelbetonu w stylu charakterystycznym dla ormiańskiej architektury sakralnej. Jest posadowiona na swobodnie potraktowanym planie krzyża, na osi wschód-zachód. Na skrzyżowaniu naw wznosi się ośmiokątna kopuła, utworzona z bębna przeprutego oknami i zwieńczonego piramidalnym dachem zamontowanym na metalowym ormiańskim krzyżu. Od strony wschodniej budynek zamyka apsyda, natomiast od zachodu – trzykondygnacyjny narteks z dzwonnicą w kształcie ośmiokątnego bębna zwieńczonego kopułą. Ściany świątyni pokrywa gładki tynk w kolorze złamanej bieli. Dolna część jest pokryta ochrową i beżową okładziną kamienną i ozdobiona ormiańskimi krzyżami.
Na dziedzińcu znajdują się dwa pomniki (z 1990 i 2015 roku) poświęcone męczennikom ludobójstwa Ormian. Pomiędzy którymi stoi chaczkar – rzeźbiony ormiański kamienny krzyż.