Bitwa pod Slivicami () – ostatnia bitwa II wojny światowej na ziemiach czeskich, stoczona już po formalnej kapitulacji III Rzeszy.
W dniach 11–12 maja 1945 roku oddziały niemieckie (głównie z Waffen-SS), woląc poddać się wojskom amerykańskim niż radzieckim, broniły się przed siłami czechosłowackich partyzantów i Armią Czerwoną. Niemcy ostatecznie skapitulowali wczesnym rankiem 12 maja. Około 6000 żołnierzy zostało wziętych do niewoli przez wojska radzieckie.
Tło 8 maja 1945 roku wszystkie siły niemieckie otrzymały rozkaz pozostania na swoich pozycjach i poddania się najbliższej jednostce alianckiej. Jednak wiele formacji stacjonujących w Protektoracie Czech i Moraw próbowało przedostać się na zachód, aby poddać się wojskom amerykańskim, licząc na lepsze traktowanie w niewoli przez Amerykanów. Zgodnie z ustaleniami międzysojuszniczymi jednostki amerykańskie dotarły do uzgodnionej linii demarkacyjnej w zachodnich Czechach i tam się zatrzymały. Ponieważ Armia Czerwona była jeszcze kilka dni marszu od tego obszaru, czechosłowaccy partyzanci próbowali powstrzymać Niemców przed ucieczką, za co ci odpowiedzieli represjami przeciwko miejscowej ludności.