Krzysztof Obertyński (ur. 29 lutego 1892 w Nowym Siele, zm. 17 sierpnia 1920 pod Zadwórzem) – porucznik artylerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Adama herbu Sas, właściciela dóbr Nowe Sioło w ówczesnym powiecie żółkiewskim Królestwo Galicji i Lodomerii, i Zofii Henryki z Jaroszyńskich herbu własnego. Był bratem Stanisława (ur. 1891), agronoma, kapitana artylerii rezerwy Wojska Polskiego i Janusza (1897–1920), podchorążego 2 pułku strzelców konnych. Wszyscy bracia byli absolwentami Zakładu Naukowo-Wychowawczego Ojców Jezuitów w Chyrowie: Stanisław razem z Romanem Abrahamem zdał maturę w 1909, Krzysztof w 1911, a Janusz w 1916.
W czasie I wojny światowej Krzysztof z bratem Stanisławem walczył w szeregach cesarskiej i królewskiej armii. Jego oddziałem macierzystym był 12 pułk artylerii polowej. Na stopień podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 września 1915, a na stopień porucznika rezerwy ze starszeństwem z 1 listopada 1917. W 1918 walczył na froncie włoskim, a następnie leczył się w szpitalu wojskowym na zapalenie płuc. Wyróżnił się na wojnie polsko-ukraińskiej.