W styczniu 1919 roku powrócił z niewoli i jako porucznik został przydzielony do Legii Oficerskiej w Przemyślu, a następnie do 9 pułku piechoty w Jarosławiu. W lutym 1919 roku został przeniesiony do Grupy Operacyjnej „Bug”. 15 kwietnia 1919 roku został referentem w Dowództwie Punktu Etapowego Cieszanów, a 23 maja został przeniesiony do Kałusza. W sierpniu 1919 roku brał udział w przejmowaniu Pokucia od wycofującej się armii rumuńskiej. 23 sierpnia 1919 roku został dowódcą 2 Kompanii Etapowej w Kosowie, a 15 grudnia 1919 roku dowódcą 1 Kompanii VI Baonu Etapowego w Kołomyi. Na wiosnę 1920 roku kompania została przeniesiona na Wołyń, a 15 marca 1920 roku przemianowana na 1 Kompanię Etapowa III Lwowskiego Baonu Etapowego. 15 sierpnia 1920 roku został dowódcą 3 Kompanii Etapowej III Lwowskiego Baonu Etapowego. Na wiosnę 1921 roku został dowódcą 1 Kompanii 24 Baonu Celnego na Podolu, a 13 lipca 1921 roku został dowódcą 3 Kompanii 24 Baonu Celnego na Podolu. 9 listopada 1922 roku Bataliony Celne zostały przemianowane na Straż Graniczną. W czerwcu 1923 roku został zdemobilizowany. W 1924 roku został awansowany do stopnia kapitana rezerwy.