W ścianach nawy i w prezbiterium widoczne są ślady zamurowanych pięciu pierwotnych, ostrołukowych okien.
Wnętrze kościoła nakryte jest stropem belkowanym. Wewnątrz zachowała się bogato zdobiona roślinnym ornamentem drewniana ambona z 1712 roku, pochodząca z warsztatu H.B. Hatternkerella z Morynia, dwa epitafia z 1710 i 1745 roku oraz neogotycka chrzcielnica. Zachowała się także drewniana empora chórowa z tyłu kościoła oraz drewniane stalle w bocznych ścianach chóru kapłańskiego. W wykonanym z drewna ołtarzu głównym znajduje się kopia obrazu Matki Bożej Częstochowskiej, ponad nim umieszczony jest rzeźbiony krucyfiks. Na wieży zawieszone są trzy dzwony: jeden XIV-wieczny i dwa XIX-wieczne.
Po II wojnie światowej kościół został poświęcony jako świątynia katolicka w dniu 17 kwietnia 1946 roku przez księdza Tadeusza Sorysa.
Kościół otoczony jest terenem cmentarza z neogotyckim kamiennym murem, w którym znajdują się wykonane z cegły bramki. W jego obrębie do północnej ściany prezbiterium przylega mniejszy, otoczony ceglanym murem cmentarzyk, z zachowanymi kilkoma nagrobkami.