Rzepień włoski, rzepień brzegowy (Xanthium orientale L.) – gatunek rośliny z rodziny astrowatych. Pierwotny zasięg obejmuje strefy umiarkowane Ameryki Północnej i Południowej od Alaski i Kanady po Chile i Argentynę (w strefie tropikalnej tylko jako introdukowany lub na obszarach górskich). Poza tym rośnie zawleczony i zadomowiony w strefach umiarkowanych Europy, Azji i Afryki. Do Europy trafił w latach 20. XIX wieku, na ziemiach polskich obecny od połowy XIX wieku. W polskiej florze jest antropofitem zadomowionym i rozpowszechnionym, zwłaszcza na niżu w dorzeczu Odry i Wisły. W niektórych ujęciach systematycznych takson nie jest wyróżniany, a rośliny te włączane są do szeroko ujmowanego gatunku – rzepień pospolity Xanthium strumarium.
Morfologia thumb|left|180px|Kwiatostan thumb|left|180px|Owoce subsp. albinum thumb|left|180px|Owoce subsp. riparium Łodyga Wzniesiona, rozgałęziona, kanciasta, szorstko owłosiona i często czerwono, fioletowo lub brązowo nabiegła, kreskowana lub plamista. Osiąga od kilkunastu cm do ponad 1 m wysokości. Liście Skrętoległe, długoogonkowe. Blaszki w zarysie jajowate lub rombowate, dłuższe niż szerokie, czasem trójklapowe, na brzegach podwójnie, nierówno piłkowane. U nasady klinowate i tylko na dolnych liściach ucięte lub słabo sercowate.