W elewacji zachodniej kościoła znajduje się trójuskokowy, ostrołukowo zakończony portal wejściowy, po bokach którego znajdują się małe ostrołukowe okienka. W ścianie południowej widoczny jest ślad po zamurowanym wysokim portalu wejściowym na wieżę od strony zachodniej oraz mniej więcej w połowie elewacji po drugim, niskim portalu zakończonym półokrągło pojedynczym blokiem kamiennym. W elewacjach bocznych znajduje się po pięć okien zakończonych półokrągłymi łukami, w absydzie natomiast trzy okna. Ościeża okien są gładzone i malowane na biało. Kościół nakryty jest blaszanym dachem.
We wnętrzu kościoła zachowała się bezstylowa empora organowa i neogotyckie witraże. Płaskie, drewniane sklepienie pokrywają malowidła z ornamentyką roślinną i scenami biblijnymi. Na wieży zawieszony jest dzwon z 1620 roku.
Od XVI wieku kościół był świątynią luterańską. Po II wojnie światowej został rekonsekrowany jako świątynia katolicka w 1946 roku.
Do kościoła przylega teren dawnego cmentarza, otoczony kamiennym murem z przyporami i murowaną z cegły neoromańską furtą.