1 marca 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej z zatwierdzeniem posiadanego stopnia pułkownika i przydzielony z dniem 11 lutego 1919 do Rezerwy Oficerów WPDz. Rozk. Wojsk. Nr 27 z 11 marca 1919, poz. 857.Dz. Rozk. Wojsk. Nr 29 z 15 marca 1919, poz. 920.. Z dniem 14 maja 1919 został przeniesiony do armii gen. HalleraDz. Rozk. Wojsk. Nr 66 z 14 czerwca 1919, poz. 2114.. Od 1 września 1919 do 29 maja 1920 dowodził 50 pułkiem piechoty. Na jego czele walczył z bolszewikami. 29 maja 1920 w bitwie pod Nowym Żywotowem dowodzony przez niego pułk poniósł klęskę i został rozbity. 11 czerwca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu podpułkownika, w piechocie, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. 21 czerwca 1920 minister spraw wojskowych zezwolił mu „korzystać tytularnie ze stopnia pułkownika”.