Władysława Hoszowska z domu Tatara, zw. Tatarzanką (ur. 22 czerwca 1893 w Grzechyni, zm. 10 listopada 1970 w Zakopanem) – polska pedagożka, publicystka i pisarka. Życiorys
Życie prywatne Była córką Jana Kantego Tatara, nauczyciela i kierownika szkoły ludowej, działacza Stronnictwa Ludowego i Polskiego Stronnictwa Ludowego, oraz Heleny z domu Myszal. Miała dziewięcioro rodzeństwa. Jej dziadek Andrzej Myszal był nauczycielem i kierownikiem szkoły ludowej, działaczem oświatowym i kulturalno-społecznym. Ojciec przez 32 lata pracował we wsiach galicyjskich jako nauczyciel ludowy, włączając się czynnie w szerzenie spółdzielczości na wsi.
W Równem, gdzie Władysława Tatara pracowała jako okręgowa wizytatorka szkół średnich ogólnokształcących, poznała swojego przyszłego męża Edwarda Hoszowskiego (1886–1950), dyrektora Państwowego Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki w Łucku, a później dyrektora Państwowego Gimnazjum im. Adama Mickiewicza w Warszawie. W 1931 przyszedł na świat ich syn Ryszard Hoszowski.
Edukacja i kariera zawodowa W 1913 Tatarzanka ukończyła 8-klasowe Gimnazjum Klasyczne im. Królowej Jadwigi w Krakowie.