Perspektywa Trójmorza Inicjatywa Trójmorza, skupiająca trzynaście państw UE między Bałtykiem, Adriatykiem i Morzem Czarnym, bywa analizowana jako regionalny wkład w europejską autonomię strategiczną. Saem Bouwers z Haskiego Instytutu Badawczego argumentował w 2025 roku, że inwestycje w transgraniczną infrastrukturę transportową na osi północ-południe, dywersyfikację dostaw energii oraz łączność cyfrową budują materialne podstawy strategicznej niezależności regionu od dostawców spoza UE. Po inwazji Rosji na Ukrainę w 2022 roku retoryka Inicjatywy przesunęła się od skupienia na gospodarce ku otwartemu uznaniu funkcji obronnych projektów infrastrukturalnych. Deklaracja ze szczytu Trójmorza w 2024 roku wskazała korytarze północ-południe jako infrastrukturę podwójnego zastosowania (dual-use) umożliwiającą szybkie przerzucanie sił NATO wzdłuż wschodniej flanki Sojuszu. Gorana Grgić zwracała jednak uwagę, że silne poparcie Stanów Zjednoczonych dla Trójmorza może wywoływać napięcia między państwami priorytetyzującymi integrację unijną a tymi stawiającymi na więzi transatlantyckie, rodząc wątpliwości co do zgodności celów Inicjatywy z agendą UE.