W 1788 roku, tuż przed wybuchem Rewolucji, nadworna portrecistka Élisabeth Vigée Le Brun zorganizowała „grecką kolację”, podczas której ubrała swoje gościnie – Émilie Vernet, Michelle i Laure de Bonneuil, a także córkę i bratową – w proste, białe tuniki inspirowane stylem greckim Louise-Elisabeth Vigée-Lebrun, Pierre de Nolhac, Souvenirs de Madame Louise-Élisabeth Vigée-Le Brun, Paris, H. Fournier, 1939., wykorzystując do tego rekwizyty ze swojego atelier. Sama artystka miała na sobie bluzkę, a jej głowę zdobiły welon i kwiatowy wianek. Później Napoleon zaczął adaptować ten strój w celach propagandowych, przekształcając jego grecki kontekst na rzymski, by lepiej odpowiadał jego imperialnym ambicjom“The Little White Dress: Politics and Polyvalence in Revolutionary France” in: Fashion Theory. The Journal of Dress, Body and Culture, 2015.