Odnowiony w latach 1996-1999.
Architektura i wyposażenie Pierwotnie gotycki, halowy kościół trójnawowy, mierzący 80 m długości. W I połowie XVII w. wnętrze zostało przebudowane w stylu wczesnego baroku, z 16 kaplicami bocznymi. W 1652 dobudowano wieżę. W latach 60. XVIII w. fasada frontowa kościoła została zakryta skrzydłem biblioteki dworskiej. W 1783 z polecenia cesarza Józefa II Habsburga nastąpiła regotycyzacja kościoła.
Ołtarz główny autorstwa Andreasa Halbiga, wykonany w latach 1857-1870 i zamontowany w 1874, pierwotnie przeznaczony był do kościoła wotywnego. Polichromowany ołtarz nawiązuje do gotyku brabanckiego i wyglądem przypomina monstrancję. W jego centrum znajduje się figura Chrystusa Króla w otoczeniu aniołów i świętych patronów cesarza Franciszka Józefa. Ołtarz posoborowy z marmuru karraryjskiego wraz z amboną z tego samego materiału pochodzą z 2003.
W nawie na uwagę zasługuje cenotaf arcyksiężnej Marii Krystyny Habsburg w kształcie piramidy, z przełomu XVIII i XIX w., autorstwa Antonio Canovy.
Przy kościele znajduje się Krypta Serc, w której pochowano serca 54 Habsburgów.