Jan Dobosz-Bielicz (Bielicz) wł. Jan Tołtyżewski (ur. 14 maja 1893, zm. 6 kwietnia 1950 w Warszawie) – polski aktor teatralny i filmowy, reżyser teatralny.
Życiorys Debiutował w sezonie 1910/1911 w Teatrze Popularnym w Łodzi pod nazwiskiem Tołtyżewski. W kolejnych latach, już jako Jan Bielicz grał w Wilnie (Teatr Polski, 1911-1913) oraz Warszawie (Teatr Mały 1914-1915, Teatr Powszechny 1915). Następnie wyjechał do Rosji, gdzie występował m.in. w Nowym Teatrze Polskim w Moskwie (1917).
Po powrocie do Polski, w latach 1919-1923 przebywał w Warszawie, występując na scenach stołecznych: Teatrze Polskim (1918-1919), Teatrze Nowym (1922) i Teatrze Komedia (1922-1923), a także na scenach teatrów rewiowych i wodewilowych: Qui Pro Quo (1919-1921,1923), Czarny Kot (1920-1921), Bagatela (1921), Wodewil (1921). Następnie przeniósł się do Poznania, gdzie w latach 1923-1925 grał i reżyserował w tamtejszym Teatrze Nowym. Kolejne dwa lata spędził w Łodzi, w zespole Teatru Miejskiego (1925-1927). Następnie występował w Warszawie w teatrach: Olimpia (1927) i Czerwony As (1927-1928, tu także reżyserował) i Morskie Oko (1928), po czym przeniósł się do Teatru Polskiego w Katowicach (1928-1929).