18 grudnia 1918 jako oficer POW został przyjęty do Wojska Polskiego z dniem 2 grudnia 1918 i mianowany podporucznikiem w żandarmeriiDz. Rozk. Wojsk. Nr 2 z 12 stycznia 1919, poz. 54.. 2 lutego 1919 został odkomenderowany z Dowództwa Okręgu Generalnego Warszawa do Oddziału VI Informacyjnego Sztabu GeneralnegoDz. Rozk. Wojsk. Nr 16 z 13 lutego 1919, poz. 557.. W styczniu 1919 został wysłany do Wilna na stanowisko komendanta Okręgu POW. 14 marca 1919 w Wilnie został zatrzymany przez bolszewików. 19 kwietnia razem z innymi członkami POW został wywieziony z Wilna do Mińska, a później do Dyneburgu i tam 10 maja 1919 (dniu swoich urodzin i imienin) o godz. 17.00 rozstrzelany razem z Feliksem Dyszlonkiem i Wacławem Pac-Pomarnackim.
10 listopada 1928 na cmentarzu Na Rossie w Wilnie została odsłonięta tablica pamiątkowa Obrońców Wilna, rozstrzelanych w Dyneburgu przez bolszewików w maju 1919. Został również upamiętniony na pomniku Bohaterów poległych za wolność Polski w powstaniach narodowych w latach 1794–1918 i walkach z najazdem bolszewickim w 1920 w Wysokiem Mazowieckiem.