Podczas wojny austriacko-pruskiej Flemming dowodził 3. Dywizją Kawalerii 1. Armii w 1866 roku. Brał udział w bitwach pod Münchengrätz, Gitschin i Königgrätz i za swoją służbę został odznaczony Orderem Korony, Trzeciej Klasy z Mieczami. Jako zastępca dowódcy swojego pułku został mianowany dowódcą 8. Brygady Kawalerii w Erfurcie 30 października 1866 roku i awansowany na generała majora 22 marca 1868 roku. Po zatwierdzeniu jego rezygnacji Flemming został przeniesiony do rezerwy z emeryturą 21 listopada 1869 roku. Z okazji przejścia na emeryturę otrzymał Order Czerwonego Orła, Drugiej Klasy z Liśćmi Dębu. Zmarł w Wiesbaden 7 stycznia 1886 roku. Przypisy
Literatura Kurt von Priesdorff: Soldatisches Führertum. Hanseatische Verlagsanstalt Hamburg, o. O. [Hamburg], o. J. , DNB 367632829, Band 8, S. 139–140, Nr. 2524. Gothaisches Genealogisches Taschenbuch der Uradeligen Häuser. 1916. Siebzehnter Jahrgang, Justus Perthes, Gotha 1915, S. 228 f.
Kategoria:Pruscy generałowie Kategoria:Niemiecka szlachta Kategoria:Urodzeni w 1812 Kategoria:Zmarli w 1886