Rak anaplastyczny tarczycy (ATC) () – typ raka tarczycy, należący do raków niezróżnicowanych, charakteryzujący się szybkim wzrostem i wysoką śmiertelnością. Wywodzi się z komórek pęcherzykowych tarczycy i dotyczy ok. 5% przypadków wszystkich nowotworów złośliwych gruczołu tarczowego.
Patomorfologia
Rak anaplastyczny może rozwijać się z niskozróżnicowanego raka tarczycy lub ze zróżnicowanego raka tarczycy – raka pęcherzykowego lub raka brodawkowatego. Oba typy mogą także współistnieć w danym guzie. Rak anaplastyczny posada te same mutacje, co raki pierwotne, z których powstał. Nie posiada jednak komórek pęcherzykowych. Za podtyp raka anaplastycznego uznaje się także raka płaskonabłonkowego tarczycy.
Makroskopowo są to najczęściej masy znacznych rozmiarów, gwałtownie powiększających się z szybką ekspansją poza torebkę tarczycy. Mikroskopowo wyróżnia się dwa typy komórek: polimorficzne komórki olbrzymie oraz komórki wrzecionowate. Mogą one występować oddzielnie lub tworząc tzw. zmiany mieszane, będące połączeniem obu typów. Zarówno komórki nowotworowe występujące tylko w jednym typie, jak i zmiany mieszane mogą współistnieć z ogniskiem komórek dobrze zróżnicowanego raka tarczycy.