Powierzchnia szarobrązowa, promieniście włóknisto-łuskowata, u starszych okazów całkowicie łuskowata, błyszcząca. Blaszki Od 30 do 50 z blaszeczkami (l = 1–5), gęste, głęboko wykrojone, segmentowane do brzuchatych, o szerokości do 6 mm, początkowo białe lub jasnoszare, następnie szaroróżowe lub różowobrązowe. Ostrza białawe, strzępiaste. Trzon Wysokość 30–90 mm, grubość 1–5 mm, cylindryczny, z podstawą wyraźnie rozszerzoną lub bulwiastą. Powierzchnia jasnobrązowa, znacznie jaśniejsza niż kapelusz, gęsto srebrzyście prążkowana, na szczycie oprószona, u nasady biało kutnerowata. Miąższ Pod skórką tej samej barwy co skórka, w wewnętrznych częściach kapelusza i trzonu blady, bez zapachu, o smaku łagodnym do mączno-zjełczałego. Cechy mikroskopowe Podstawki 4-zarodnikowe ze sprzążkami. Zarodniki 8–11 × 6–8 µm, Q = 1,2-1,5, heterodiametryczne, w widoku z boku 6-8-kątne. Cheilocystydy 20–50 × 8–20 × 2–7 µm, butelkowate do kręglowatych, czasami z szyjką, zwykle prawie główkowate, rzadko z ostrym wierzchołkiem. Skórka kapelusza typu cutis z przejściami do trichodermy, złożona ze strzępek o szerokości 4–20 µm i kształcie od cylindrycznego do brzuchatego z rozszerzonymi elementami końcowymi do 10–30 µm. Zawierają wewnątrzkomórkowy, brązowy pigment.