Jednakże w literaturze przedmiotu temat autorstwa Psalmu 110 prowadzi do zróżnicowanych i często sprzecznych wniosków, w zależności od przyjętego podejścia badawczego.
Stanowisko szkoły Formgeschichte i skandynawskiej Szkoła Formgeschichte, a za nią szkoła skandynawska, sugeruje, że Psalm 110 powstał jako część dworskiej liturgii, powtarzanej przy różnych uroczystościach królewskich, takich jak koronacje, rocznice objęcia tronu czy wyprawy wojenneH. Gunkel, J. Begrich, Einleitung in die Psalmen, Göttingen 1933, s. 141.. Według tej koncepcji, psalm nie miał jednego autora, lecz był efektem działalności anonimowych nadwornych „proroków” i śpiewaków, których pieśni dostosowywano do zmieniających się okoliczności. Twórcy ci, naśladując tzw. „styl dworski” obecny na innych dworach Bliskiego Wschodu (zwłaszcza egipskich i babilońskich), przedstawiali króla jako postać wywyższoną i niemal boską — podobnie jak czynili to poeci na dworach pogańskich monarchiiH. Gunkel, J. Begrich, Einleitung in die Psalmen, Göttingen 1933, s. 165..