Józef Stanisław Barycz (ur. 6 listopada 1895 we Lwowie, zm. 25 lipca 1922 w Brześciu) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari,
Życiorys Urodził się 6 listopada 1895 we Lwowie, w rodzinie Józefa i Stanisławy z Łopaczyńskich. Był bratem Alojzego i Alfredy, nauczycielki. W rodzinnym mieście ukończył szkołę powszechną i rozpoczął naukę w gimnazjum. Później kontynuował naukę w c. k. Gimnazjum I wyższym w Nowym Sączu, w którym w 1914 zakończył naukę w klasie VIII i zdał maturę z odznaczeniem. Od 1912 był czynnym członkiem Polskiej Drużyny Strzeleckiej w Nowym Sączu.
16 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Został przydzielony do 13 kompanii IV batalionu 2 pułku piechoty. Wziął udział w kampanii w Karpatach. Następnie został skierowany do Szkoły Podchorążych LP. W kwietniu 1915 został przeniesiony do III Batalionu Uzupełniającego kpt. Szczęsnego Rucińskiego. 10 maja 1915 został przydzielony do nowo formowanego 4 pułku piechoty. Powierzono mu komendę plutonu w 11 kompanii III batalionu. 24 lipca 1915 został mianowany chorążym. Wyróżnił się 6 lipca 1916 w bitwie pod Kostiuchnówką, w której ranny, dostał się do rosyjskiej niewoli.