Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 78 pułku piechoty w Baranowiczach. 23 marca 1921 został dopuszczony do egzaminu przedwstępnego na dwuletni kurs Szkoły Sztabu Generalnego 1921/23, który odbył się w dniach 4–7 kwietnia tego roku. Od 1 sierpnia do 18 października 1921 był słuchaczem kursu dowódców batalionów w Centrum Wyszkolenia Dowództwa Okręgu Generalnego Lwów. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 257. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Zmarł 25 lipca 1922 w 9 Szpital Okręgowym w Brześciu, w następstwie obrażeń doznanych w zamachu samobójczym. Został pochowany na tamtejszym cmentarzu wojskowym.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6043 – 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – pośmiertnie, 16 marca 1937 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Walecznych po raz drugi – 16 września 1922 „za udział w b. Legionach Polskich” Srebrny Medal Waleczności 2 klasy
Przypisy
Bibliografia